Hiermee gaan we volgens mij voorbij aan een veel belangrijker punt. Het gaat niet sec om waarheid overdracht van God, het gaat om openbaring, dwz dat wat nodig is om God te kennen (op een Joodse manier, dus vanuit de relatie).

HIerbij is het volgens mij van cruciaal belang om je niet blind te staren op de concreten geboden en voorschriften. Als je de Bijbel letterlijk wilt nemen, dan zul je vooral moeten kijken naar de waarden hierachter. Hiermee komen we op het punt van ethisch redeneren op grond van de Bijbel.

Patrick Nullens heeft in zijn boek “bouwstenen voor het goede” een goede aanzet gegeven wanneer hij spreekt over het ijsbergmodel (deze manier van redenen komt volgens mij vrij aardig overeen met het EC beeld). Hierin redeneert hij als volgt:
Een goed model dat kan helpen in het gebruik van de Bijbel op het gebied van ethische keuzes is het “ijsbergmodel” van Patrick Nullens. In dit model wordt bij het nemen van ethische keuzes de Bijbelse bodschap onderverdeeld in concrete geboden, basisgeboden, waarden en het wereldbeeld dat hieraan ten grondslag ligt
? De concrete geboden zijn specifieke morele uitspreken (vooral in OT). Het zijn concrete toepassingen voor een bepaalde cultuur en tijd
? De basisgeboden (de normen) liggen ten grondslag aan de concrete geboden. Deze worden geformuleerd als imperatief (bevel). Hier plaatsen we de 10 geboden alsook de normen die Jezus ons heeft geleerd (in de praktijk vaak een verder uitwerking van de 10 geboden)
? De waarden zeggen niet wat we moeten doen, maar eerder hoe iets moeten waarderen
? Het wereldbeeld ligt onder de waarden met als diepste grondslag, de visie op wie God is en het heilshistorisch verhaal van de Bijbel.

Wanneer we dit toepassen op Deuteronomium 22:8 dan leidt dit tot het volgende
- dit is een specifiek gebod
- Dit gebod is een vertaling is van het algemene gebod “Gij zult niet doden!” vandaar de verwijzing naar bloedschuld
- Dit verwijst naar de waarde van het menselijk leven. Het concrete gebod werd niet zomaar gegeven, het is paradigmatisch en het verwijst naar een interne spanning of ene probleem. De waarde van het menselijk leven staat in dit geval tegenover de economische belangen of waarden.
- Wereldbeeld: Wanneer men in het Oude Midden Oosten een huis bouwde, dan liet men het wel eens na om een balustrade te maken. Net zoals mensen nu besparen op de binnenafwerking van een huis, ging men besparen op de laatste stenen. Deze op het eerste gezicht irrelevante tekst demonstreert hoe de waarde van het individuele leven primeert op economische waarden.

De Bijbel letterlijk nemen in dit opzicht betekent dus dat je de waarden van het menselijk leven serieus neemt in je handelen

Ben benieuwd naar jullie reactie

Ik denk dat het addertje onder het gras in dit geval is wat we verstaan onder “onfeilbaar”.

Betekent “geïnspireerd”, dat alle data, feiten, namen, leeftijden en aantallen in de Bijbel kloppen? Dat alles natuurwetenschappelijk en historisch correct is? Hoe komt het dan dat er tegenstrijdigheden in de Bijbel zelf staan? En is de Bijbel wel op zo’n manier bedoeld?

Als je per se wil geloven dat de Bijbel 100% historisch en natuurwetenschappelijk betrouwbaar is, lees je de tekst door een moderne of modernistische bril. Dat mag, maar je moet die bril niet aan anderen opdringen.

Ik geloof dat het voor de Bijbelschrijvers geen kernzaak was dat alles historisch en natuurwetenschappelijk klopte. De kernzaak is hun boodschap. Die is geïnspireerd, die is ingegeven door Gods levensgevende geest. Daarom is de Bijbel een levensgevend boek. En daarom hadden de schrijvers de vrijheid om het niet altijd even nauw te nemen met de historische en natuurwetenschappelijke werkelijkheid.

Ik zie (“interpreteer”) God als onfeilbaar. Ik zie de Bijbel als gezaghebbend, geïnspireerd en het Woord van God. Maar “onfeilbaar” is een woord dat niet uit de Bijbel voortkomt, maar uit onze eigen leesbril, en dat woord wil ik de Bijbel niet opdringen. Het idee van “historische onfeilbaarheid” is de Bijbel vreemd.

Als er staat dat “iedere Schrifttekst door God is geïnspireerd”, is dat dan wat anders dan onfeilbaar? Of interpreteer jij “God” als “feilbaar”?

Daarnaast denk ik dat we naar de Bijbel moeten kijken als onfeilbaar en geïnspireerd dat God er in alle tijden door heen heeft gesproken tot de mens, God heeft zich verlaagd tot ons niveau door in onze taal tot ons te spreken. Onfeilbaar is niet dat er geen tegenstrijdigheden in de Bijbel kunnen staan of dat de Bijbel altijd letterlijk genomen moet worden. Een tekst kan nu niet betekenen wat het nooit voor de auteur (of voor zijn lezers) betekend kan hebben. Daar moeten we wel rekening mee houden!

Waar zijn de Bijbelschrijvers “creatief” geweest? Och. Vergelijk de verschillen tussen Kronieken enerzijds, en Samuel en Koningen anderzijds. Vergelijk de verschillen tussen de vier evangeliën. Vergelijk de verschillende scheppingsvolgorde in Genesis 1 (eerst planten en bomen, dan de mens) en Genesis 2 (eerste de mens, dan planten en bomen). Vergelijk de drie versies van Paulus’ bekeringsverhaal in Handelingen 9, 22 en 26. Mijns inziens waren de Bijbelschrijvers ontzettend gedreven om Gods levensbrengende boodschap door te geven, maar waren ze niet geboeid door historische weetjes en permitteerden ze zichzelf een bepaalde vrijheid om creatief om te gaan met feitjes. Ze waren onder de indruk geraakt van een PERSOON, niet van een systematische, absolute “waarheid” die exact moest worden vastgelegd en doorgegeven.

Henry, je zegt dat de Bijbel van zichzelf zegt “a: Het goddelijk Woord te zijn b: onfeilbaar”. Ik ben erg benieuwd waar dat staat. Ik weet wel waar staat dat “iedere Schrifttekst door God is geïnspireerd”, maar dat is wat anders dan onfeilbaar. Of interpreteer jij “geïnspireerd” als “onfeilbaar”?

En 2 Tim 4:3-4? Henry, ik ben blij dat je ons gehoor niet streelt, en wij het jouwe evenmin. Dat scheelt ons beide weer een zorg ^_^