Emerging Netwerk

Er zitten een leuk aantal goede opmerkingen tussen. Toch had ik stiekem gehoopt dat er meer mensen zouden deelnemen. Mogen er nog mensen aanhaken?

Met slechts één hand is het makkelijker hier te reageren, dan op alle blogs apart. Wat ontzettend goed om zoveel mooie en scherpe bijdragen te zien! Heb ervan genoten. Leuk ook om te zien hoe vanuit de praktijk wordt terugereflecteerd op de goed geinformeerde theorie uit het boek!

Aanhaken mag nog steeds!

Leuk om dit te lezen. De opmerkingen van Rick vind ik erg ter zake. We gaan inderdaad vaak te vlug uit van een Nederland met één versnelling. Overigens gebeurt dat in de kerk ook wel, als ik even een knipoog mag geven naar Johan: is het echt allemaal zo of-of?
Dan iets over geld en goedkope gemeentestichting (o.a. Nico-Dirk). Helemaal mee eens en toch… Ik neem m’n eigen ervaringen maar even als uitgangspunt. Toen we net getrouwd waren en ik in het onderwijs werkte, leidden mijn vrouw en ik samen met vrienden een kleine christelijke gemeenschap van mensen in achterstandsituaties. Dit vroeg veel tijd en liefde, maar niet zoveel theologische kennis. En het kon heel goedkoop, omdat we een gebouwtje kregen om te gebruiken en omdat er een paar vrijwilligers zorgden voor koffie en bijbels. En wij hadden een baan en konden dit in onze vrije tijd doen, al werd het wel steeds zwaarder toen de kinderen kwamen.
Maar in Via Nova, waarbij ik de laatste jaren betrokken ben geweest, is het een ander verhaal.
Om een proces van contextualisatie onder deze doelgroep (zeer seculiere en hoog opgeleide mensen) kans van slagen te geven, heb je mensen nodig die gedurende een langere periode veel van hun tijd kunnen geven aan studie en reflectie, terwijl zij tegelijk bezig zijn in de praktijk. Dit zal dus meestal neerkomen op het vormen van teams, waarin stevige theologische en cultuurfilosofische expertise aanwezig is. Dit kost geld, zo simpel is het.
Ik denk dus dat ook de kostenvraag contextueel moet worden beantwoord. De ene context is duurder dan de andere. Daarbij spelen ook simpele dingen als wonen. Als ik m’n eigen ervaring mag meenemen: Amsterdam is veel en veel duurder dan de andere grote steden.

Ha Stefan,

Ik ben het voor een groot deel met je eens. Ik denk er wel eens over om partime te gaan werken. Echter, ons werk bestaat voor een groot deel uit investeren in relaties. Daar gaat tijd inzitten. Daar komt bij, dat zeker in onze situatie, er van tijd tot tijd crisissituaties zijn, waarbij het wel heel erg prettig is wanneer je snel kunt reageren en naar je mensen toe kan. Dat gaat allemaal minder of niet als je daarnaast een partime of fulltime job hebt.
Waar ik het NIET met je eens ben is dat je bij mensen in achterstandssituaties minder een beroep hoeft te doen op theologische en cultuurfilosofische kennis en reflectie. Integendeel! Misschien nog wel meer zou ik zeggen! ;-)
Vrijwilligers en partimers zijn een groot goed, de ruggegraat van elke gemeente en gemeenteplant. Maar ook ik ben dus van mening dat je daarnaast fulltimers nodig hebt om te pionieren, te coachen, te ontwikkelen, te onderwijzen, voor relatieopbouw en crisispastoraat, etc.

Hoi Daniel,
Mijn opmerking over theologische bezinning in achterstandsituaties was niet algemeen bedoeld hoor. Het betrof onze situatie. Jij bewijst dat er wel degelijk mooie theologische bezinning geboren wordt in achterstandsituaties! Het cruciale punt is denk ik: grensoverschrijding. Dat veroorzaakt dat je categorieën gaan wankelen en dan komt de rest vanzelf.

Dan zijn we het helemaal met elkaar eens!

Super dat jullie het eens zijn. Maar hoeveel ruimte zien jullie voor het combineren van een baan en onbetaalde gementestichting? Stefan geeft aan dat ook dat contextueel bepaald is, terecht denk ik. Maar om het even praktisch te maken: zou het vanuit jullie ervaring (en kennis van Nederland in de breedte) denkbaar zijn dat een meerderheid van gemeentestichtingen onbetaald vorm krijgt? Of moet er vooral op financiele ondersteuningsnetwerken voor gemeentestichters worden ingezet?

Ik weet niet of het met volledige onbetaalde gemeentestichting lukt. Ik merk in mijn eigen praktijk als onbetaalde gemeentestichter dat al snel in de druk van het reguliere werk het vrijwilligerswerk eronder gaat lijden, dan wel dat je keuzes moet maken in het gezinsleven. Wij hebben uiteindelijk voor het laatste gekozen, omdat onze kinderen al wat ouder zijn.

Waar ik wel voor pleit is voor teamwerk waarbij gemeentestichters parttime werken. Dat heeft voordelen dat de gemeentestichter(s) niet volledig in het gemeentewerk duikt en daarmee voldoende wortels in de samenleving houdt.

Ik ben het met Daniel eens dat ook in achterstandswijken de tijd nodig is om te investeren. Bovendien denk ik dat het in die wijken nodig is dat de gemeentestichter investeert in sociale projecten, in het empoweren van gemeenteleden (zie mijn weblog daarover) en in de cultuurfilosofische vragen die het werken in een multiculturele wijk met zich meebrengt.

Waar ik tenslotte ook voor pleit is voor multidisciplinaire teams. Wij hadden laatst een gesprek met Theo Visser, die meldde dat het grootste probleem voor gemeentestichters “teveel binnenkerkelijk bezig zijn” is. Dat kan worden voorkomen door parttime stichters vanuit theologische, sociologische, sociaal-maatschapelijke en wellicht ook bestuurskundige achtergrond aan te stellen.

Ik ben het met je laatste opmerking eens Rick, maar vrees wel dat dat een financieel nog kostbaarder zaak gaat worden.
Je opmerking over het gezinsleven is zeer terecht.
@ Martijn: Wanneer je gaat voor onbetaalde krachten, moet je het denk ik heel klein houden. Dan kom je al snel uit bij huiskerk/simple church. Daar geloof ik zelf toch wat minder in.
Ik reken mij rijk met een kritisch team vrijwilligers, een herderlijk en ervaren stichtingsbestuur en een paar wijze mentors.
Verder heb ik in het verleden partime voor The Mall gewerkt. Dat was niet te doen. Gelukkig was er na ongeveer een jaar genoeg geld om mij fulltime aan te stellen. Voor 2009 is het een grote vraag of er voor ons genoeg geld gaat binnenkomen. Dan zal ik partime moeten gaan werken, maar dat lijkt mij te vroeg komen voor Thugz.

@ Daniel,

een dergelijk team hoeft ook niet perse allemaal betaald te werken. Het is juist mooi als je bijvoorbeeld een combinatie hebt van een theoloog en een sociaal-maatschappelijk werker die als team betaald parttime met elkaar samenwerken en daarom heen een stel vrijwillige gemeentestichters vanuit de andere disciplines.
Huiskerk/simple church is weer afhankelijk van doelgroep, de soort wijk en de eigen visie. In sommige plekken kan dit juist weer heel erg bevrijdend werken. Om juist de familiesfeer te benadrukken.
Met zo’n soort kerk kun je op zich ook mensen uit de doelgroep sneller inzetten als vrijwilliger.

[...] blogpost is onderdeel van de synchroblog van Emerging Netwerk over het boek ‘Als een kerk (opnieuw) [...]