een dergelijk team hoeft ook niet perse allemaal betaald te werken. Het is juist mooi als je bijvoorbeeld een combinatie hebt van een theoloog en een sociaal-maatschappelijk werker die als team betaald parttime met elkaar samenwerken en daarom heen een stel vrijwillige gemeentestichters vanuit de andere disciplines.
Huiskerk/simple church is weer afhankelijk van doelgroep, de soort wijk en de eigen visie. In sommige plekken kan dit juist weer heel erg bevrijdend werken. Om juist de familiesfeer te benadrukken.
Met zo’n soort kerk kun je op zich ook mensen uit de doelgroep sneller inzetten als vrijwilliger.

Waar ik wel voor pleit is voor teamwerk waarbij gemeentestichters parttime werken. Dat heeft voordelen dat de gemeentestichter(s) niet volledig in het gemeentewerk duikt en daarmee voldoende wortels in de samenleving houdt.

Ik ben het met Daniel eens dat ook in achterstandswijken de tijd nodig is om te investeren. Bovendien denk ik dat het in die wijken nodig is dat de gemeentestichter investeert in sociale projecten, in het empoweren van gemeenteleden (zie mijn weblog daarover) en in de cultuurfilosofische vragen die het werken in een multiculturele wijk met zich meebrengt.

Waar ik tenslotte ook voor pleit is voor multidisciplinaire teams. Wij hadden laatst een gesprek met Theo Visser, die meldde dat het grootste probleem voor gemeentestichters “teveel binnenkerkelijk bezig zijn” is. Dat kan worden voorkomen door parttime stichters vanuit theologische, sociologische, sociaal-maatschapelijke en wellicht ook bestuurskundige achtergrond aan te stellen.

Ik ben het voor een groot deel met je eens. Ik denk er wel eens over om partime te gaan werken. Echter, ons werk bestaat voor een groot deel uit investeren in relaties. Daar gaat tijd inzitten. Daar komt bij, dat zeker in onze situatie, er van tijd tot tijd crisissituaties zijn, waarbij het wel heel erg prettig is wanneer je snel kunt reageren en naar je mensen toe kan. Dat gaat allemaal minder of niet als je daarnaast een partime of fulltime job hebt.
Waar ik het NIET met je eens ben is dat je bij mensen in achterstandssituaties minder een beroep hoeft te doen op theologische en cultuurfilosofische kennis en reflectie. Integendeel! Misschien nog wel meer zou ik zeggen! ;-)
Vrijwilligers en partimers zijn een groot goed, de ruggegraat van elke gemeente en gemeenteplant. Maar ook ik ben dus van mening dat je daarnaast fulltimers nodig hebt om te pionieren, te coachen, te ontwikkelen, te onderwijzen, voor relatieopbouw en crisispastoraat, etc.